The photo and the text can be changed by modifying the about.php file.Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipisicing elit, sed do eiusmod tempor incididunt ut labore et dolore magna aliqua. Ut enim ad minim veniam, quis nostrud exercitation ullamco laboris nisi ut aliquip ex ea commodo consequat. Duis aute irure dolor in reprehenderit in voluptate velit esse cillum dolore eu fugiat nulla pariatur. Excepteur sint occaecat cupidatat non proident, sunt in culpa qui officia deserunt mollit anim id est laborum.Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipisicing elit, sed do eiusmod tempor incididunt ut labore et dolore magna aliqua. Ut enim ad minim veniam, quis nostrud exercitation ullamco laboris nisi ut aliquip ex ea commodo consequat.

Archive for Marzo, 2009

Mar
31

London calling…

Posted by deka

Sí, creo que no me falta nada…

Llevo el aceite, el vino,  el jamón, el atún, algo de ropa, algo de abrigo, algo para salir, algo para estar cómoda…

Sí, me voy de viaje. Un “finde largo” de esos que me gustan tanto en los que yo intento desconectar, pensar solo en pasarlo bien y tener unas vacaciones cuando realmente “no corresponde”.

Estoy ilusionadísima con volver a London, ver a mi catalana, ver a algún amigo más, visitar sitios, recordar cuando estuve allí (diez años atrás…) y sobre todo: DISFRUTAR!!!

Voy a procurar desconectar lo máximo posible, voy a tratar de tener mi cabeza allí con todo su contenido y voy a procurar no pensar en “aquí”, que me hace mucha falta cambiar un poco el chip.

No sé si lo conseguiré en 4 días escasos pero… seguro que lo voy a intentar.

Lo dicho: A DISFRUTAR!

Mar
19

Increíblemente cierto…

Posted by deka

Hace justo un mes que utilizaba este blog para quejarme de la falta de tacto de los medios de comunicación a la hora de tratar el tema de Marta, a la que ya todos tristemente reconocemos por su nombre…

Supongo que todos estaréis al tanto de las últimas noticias y yo no puedo hacer otra cosa más que volver a quejarme y quejarme… porque no me puedo creer lo que está pasando….

Niñatos que no levantan cuatro palmos del suelo jugando con la policía, guardia civil y todo el que se le ponga por delante. Policías que creen “a pies juntillas” lo que los “supuestos” asesinos dicen ¿y no contrastan?

Supongo que no debe ser fácil realizar ese trabajo, tratar con ese tipo de gente, ni mirarlos a la cara sin querer…. En fin, que me enciendo…

La única idea que me queda en la cabeza es que siempre se puede hacer mejor, eso que lo sepamos todos. Y al final… siempre sufren los mismos….