The photo and the text can be changed by modifying the about.php file.Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipisicing elit, sed do eiusmod tempor incididunt ut labore et dolore magna aliqua. Ut enim ad minim veniam, quis nostrud exercitation ullamco laboris nisi ut aliquip ex ea commodo consequat. Duis aute irure dolor in reprehenderit in voluptate velit esse cillum dolore eu fugiat nulla pariatur. Excepteur sint occaecat cupidatat non proident, sunt in culpa qui officia deserunt mollit anim id est laborum.Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipisicing elit, sed do eiusmod tempor incididunt ut labore et dolore magna aliqua. Ut enim ad minim veniam, quis nostrud exercitation ullamco laboris nisi ut aliquip ex ea commodo consequat.

Archive for Junio, 2007

Jun
26

Noches de charlar y zapping

Posted by deka

Hoy , digo ahora, me invade un sentimiento de melancolía… y no tengo motivo… Lo cierto es que las cosas van bien, parece raro pero últimamente no encuentro motivos para quejarme (con lo que yo he sido). Un “buen trabajo” esperándome a la vuelta de la esquina, perspectivas de cancelar deudas e incluso ahorrar, planes, planes y más planes, incluso… “han pasado cosas” (que copiona! pero me gusta esa frase… ;) ), pero sin embargo estoy melancólica y, encima.. vuelve a ocurrir…

Si, bicho, esta noche ha vuelto a pasar como hace ya un par de años: las dos solas frente al televisor, nada que ver, nada que hacer, solo ganas de charlar, de lo que surgiera, de lo que se te pasa por la cabeza en ese momento… Me ha recordado que lo eché mucho de menos allá por el Norte del mundo y me he alegrado de que volviera a pasar…

Con lo mal que nos hemos llevado siempre (mamá dice que eran mis celos), las peleas, los turnos no cumplidos, los favores olvidados… y ahora… fijaté! si tengo que ir de compras pienso en ti, me encanta charlar contigo, pienso que tenemos tanto en común…

Te lo tengo que decir: Me alegro mucho de tenerte cerca, de que seas MI hermana y no de otra, de saber que siempre estarás ahí y de que seas como eres.

Algo que añadir… sí.. eso que suena raro decirlo y que te lo diga yo: que te quiero tonta!!

Este va por ti, bicho!!

Jun
21

Mi paisaje

Posted by deka

Puede ser un tema repetido, rancio, aburrido… pero es la realidad que me rodea y no puedo obviarla.

Vivo en la Costa del Sol, Costa del Golf… en Marbella (o Dios mío… otra mafiosa…). Como es de todos sabido, la especulación inmobiliaria está a la orden del día, sobre todo por esta zona, pero yo quiero ir un poco mas allá…

¿El paisaje? Esos mamotretos a pie de playa (que bonito sería tener un apartamento así…) si, pero… y el paisaje… ya casi no nos quedan playas, están desapareciendo gracias a la construcción masiva de edificios y edificios, ya no a pie de playa, sino a pie de orilla… (veanse los tres magníficos edificios del banana beach)

 Edificio Banana Beach, Marbella

Cuanta diferencia entre los parajes verdes que pude contemplar por Escocia (tampoco pretendo que esto sea Escocia, pero… ) en los que te podías pasar horas y horas andando y no te encontrabas un edifcio solo árboles, vegetación… Que lástima no poder disfrutar eso por aquí!!

Supongo que es lo que nos toca vivir pero… a mi me parece un poco triste las imágenes que pude ver de mi Costa del Sol en un artículo de El país…

Jun
20

Mucha suerte!!

Posted by deka

Meses sin parar de estudiar, e incluso años y años y años…., de pagar facturas de academia, de viajes a una ciudad y a otra, de unidades didácticas, de resúmenes, de temas por repasar, de esquemas por completar, bibliografías…

Se acerca el temido día, los nervios están a flor de piel, las lágrimas de los últimos días, la sensación de no haber aprovechado el tiempo lo suficiente, de no haberlo dado todo, ese día que salí y debería haber estudiado, ese tema que aún no me sé lo suficientemente bien… El miedo al triunfo, el miedo al fracaso, el que dirán si no apruebo, el que haré después de esto, como será mi vida si apruebo, si no apruebo…

Desde este humilde rincón os quiero desear la mayor de las suertes a todos “mis” opositores!!!! Espero que os caiga ese tema tan deseado, que la suerte os sonría por unas cuantas horas que pueden cambiar vuestra vida…

Mi suerte a mi hermana, la prime por cercanía familiar, a Anita, a Mariel, a Lauri, a Vicky, a Fany, a los que se presentan y yo no me he enterado, a los que van para probar suerte, a los que se me olvidan…

Good luck to everybody!!

El año que viene seré yo…..

Jun
19

Casi nunca las cosas duran parasiempre

Posted by deka

112 días!! Eso es lo que queda para que pueda hacer realidad uno de mis sueños, que pensé nunca NUNCA se harían realidad. 10 de Octubre, Estadio de La Romareda, Zaragoza… Héroes del Silencio en concierto y yo.. TENGO ENTRADA!!! Aún no me lo puedo creer…

El caso es que este con este post lo que quiero es dar una noticia a mis “no-lectores” y es que Héroes harán sus ensayos en Cienpozuelos entre los días 16 y 27 de julio, así que los más afortunados, o los más frikis, ya sabeis donde teneis que estar (que pena no tener vacaciones en esas fechas)

Para más información os dejo la web en la que he encontrado la noticia .

En la web oficial, como son un poco lentos, pues no han puesto nada pero bueno para eso tenemos a Google y su buscador de noticias.

Que os vaya bien… bonito!!

Jun
12

Cuando el amor…

Posted by deka

… se convierte en obsesión, cuando piensas que nada tendrá sentido sin él/ella, cuando tu vida gira en torno a esa persona, cuando amas “demasiado”, cuando ya no es amor sino dependencia… entonces es cuando vienen los problemas, las ganas de morir, los llantos desconsolados, los desconciertos, los sentimientos de culpabilidad, las preguntas… ¿qué hago yo sin ti? ¿por qué me haces esto? ¿qué ha pasado entre nosotros? ¿quién es el culpable? ¿qué va a ser de mi?

 Es cierto que el amor es algo maravilloso, pero cuando traspasamos sus fronteras del amor a la dependencia entonces… se puede llegar a convertir en una pesadilla, en una constante lucha con un@ mism@, en un ir y venir a especialistas…

Lucha! Se fuerte! Nadie es imprescindible para nadie y menos él para ti porque tú has vivido mucho tiempo sin él y podrás seguir haciéndolo. Sonríele a la vida y ella te devolverá el gesto. Y cuenta con los que siempre han estado, desde hace muchos años, desde que nacistes, e incluso antes… Ellos dificilmente te fallarán!

Y todo lo que pasa es por alguna razón, no? Algo mejor te depara el futuro, aunque no puedas verlo ni quieras creerlo. Solo ten paciencia que llegara! Solo tienes que esperar “la casualidad de tu vida”.