The photo and the text can be changed by modifying the about.php file.Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipisicing elit, sed do eiusmod tempor incididunt ut labore et dolore magna aliqua. Ut enim ad minim veniam, quis nostrud exercitation ullamco laboris nisi ut aliquip ex ea commodo consequat. Duis aute irure dolor in reprehenderit in voluptate velit esse cillum dolore eu fugiat nulla pariatur. Excepteur sint occaecat cupidatat non proident, sunt in culpa qui officia deserunt mollit anim id est laborum.Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipisicing elit, sed do eiusmod tempor incididunt ut labore et dolore magna aliqua. Ut enim ad minim veniam, quis nostrud exercitation ullamco laboris nisi ut aliquip ex ea commodo consequat.

Archive for the ‘Pecados capitales’ Category

Sep
16

Posted by deka

Se avecinan cambios…

¡ Lo presiento!

:)

Ago
09

Lujuria!

Posted by deka

Todo el día juntos, paseando, charlando, riendo, disfrutando y, de repente, nos ponemos tiernos… te cojo de la mano, me besas en la boca, te abrazo fuertemente, nos quedamos bien pegados… Zas! El “chip” se enciende y… nos encaminamos a un lugar más íntimo, allí donde nadie sea testigo de nuestra pasión, donde solo tú y yo seamos partícipes de este desenfreno.

Llegamos al lugar, el rincón oscuro donde las personas se transforman, las pasiones se desatan, las vergüenzas se olvidan y los miedos se convierten en… besos, abrazos, caricias, mimos, risas complices…

Me sigues con la mirada, yo - consciente de ello - quiero demostrarte que, aún en la imperfección de mi cuerpo, hay cosas que se pueden aprovechar. Me acerco lentamente, te desnudo con los ojos y las manos son sus propias jefas y no atienden a razones… Te beso despacio, te acaricio suavemente, te recorro… te deseo!

Tú no quieres estarte quieto; decides hacer tus “movimientos” y tomar cartas en el asunto. La camiseta ha sido fácil pero el sujetador se te resiste… luchas, peleas y… ganas! Ahora somos solo dos, iguales, sin elementos sobrantes, sin ataduras. En la intimidad, solos, desnudos, desenfrenados…

“Peleamos” por llevar la voz cantante, me agarras, me suelto, te aprisiono, te escapas, me encarcelas pero soy mas astuta y… te gano! Soy yo la que manda ahora… estás bajo mi poder y no voy a permitir sublevaciones. Estoy decidida a hacer que esto sea inolvidable, que, pasados los años, recuerdes con claridad cada segundo de esta noche… es mi único objetivo! Que sea inolvidable para ti!! Lo demás… carece de importancia…

Para tener libertad de movimientos y que no vuelvas a escapar te ato, si, sumiso y sin poder de escapatoria, te rindes y te entregas a mi antojo. Ahora soy yo la que manda y no puedes hacer nada por evitarlo… Despacio te beso mientras mis manos juegan con todo tu cuerpo, mis dedos se enredan en tus pelos mientras mis labios se entretienen en tu cuello, mi cuerpo está pegado al tuyo y puedes sentir mi calor, que te enciende… Eres mío por un rato!

Voy bajando por tu pecho, descubro tus “imperfecciones” que me encantan, que te hacen singular. Decido no ir deprisa (¿qué es el tiempo?) y te voy girando para recorrer toda tu espalda, te acaricio con mi cuerpo, mis manos se entretienen en otros lugares y tú no sabes como aguantarte. Me pides que descanse pero yo no estoy cansada así que continúo con mi empeño, más despacio para que esto aún no acabe.

Te pongo boca arriba y sigo besando, susurrando, tocando, acariciando… Se acerca el final, pero tú, inocente, ni lo sospechas. Ya no sabes como aguantar mientras mis manos se entretienen en hacerte vibrar y mi boca se empeña en no dejarte descansar… Y entonces…

:$ un ejemplo de lujuria :$

P.D. y mi primer relato de este tipo…

Jul
13

Pereza!

Posted by deka

Odio los compromisos!! No los soporto… Tener que ir por “obligación” a cualquier evento al que no me apetezca ir me provoca una pereza indescriptible… Hoy es uno de esos días en los que tienes que hacer algo que no te apetece hacer y no has encontrado el modo de esquivarlo, y encima… me cuesta dinero.

Mi “amiga” ha decidido confirmar legalmente que su amor por su ya esposo es… puro, sincero y parasiempre y… allí tenemos que estar todos para certificarlo. Me parece estupendo que firme ante el juez, ante dios o ante quien ella quiera lo mucho que quiere a su marido, pero… ¿por qué tengo que ir yo si hace meses y meses que no sé nada de ella? ¿si ya la “amistad” no existe? ¿si todo lo que vivimos y pasamos juntas se quedó en un lugar del pasado y ya no volverá? ¿si ella decidió apartar de su vida a sus “amigos” para sustituirlos por su amado marido? ¿Qué pìnto yo allí?

 Solo de pensar que esta tarde no podré dormir mi siesta de los viernes porque tendré que buscar que ponerme, ¿depilarme?, buscarle un regalo (yo todo a última hora y si encima no me apetece hacerlo… más aún), peinarme, pintarme (la sonrisa), maquillarme… y estar a las 9 lista y preparada para el ¿festín?… puffffff me entra un no-sé-que que que-sé-yo…

Con lo bonita que podría ser esta tarde de viernes: siesta, gimnasio (incluso piscina, jacuzzi, sauna), vaguear,… snifffff sniffffffff

Bueno, a ver si de aquí a las 9 me pasa “algo” y  ohhhhhh lo siento….. no puedo ir….. ji ji ji … pero lo dudo!

Espero que, al menos, la noche se mejore!

 Saludos perezosos.

Jul
05

Envidia!

Posted by deka

No sé si exite la envidia sana… exista o no… yo soy una envidiosa!! Declarando esto no digo nada bueno de mi (¿y qué?), pero soy sincera y digo la verdad sobre mi misma…

¿Cuál es el motivo de mi envidia? Pues… demasiados… envidio a “el cine”, “el ordenador de…”, “a su familia”, “a sus amigos”… pero hoy no me quiero poner “tontorrona” y confesar ese tipo de envidia. Hoy, además de todas esas cosas, envidio a Antonio.

Ayer se operó (¿quién puede envidiar una operación? respuesta fácil: una que no se puede operar). Pues, el tal Antonio se operó ayer de algo que está a la orden del día, que se hacen como churros, que casi te hacen el 2 x 1…si… MIOPÍA!! Me contó que no se lo puede creer, que el mundo ha cambiado para él: los colores, las formas, la cara de la gente… Que, a pesar de tener fotofobia, llevar gafas de sol a todas horas y tener los ojos un pelín hinchados…. está super feliz (como la Esteban)… Y eso que ni siquiera había dormido y aún no había sentido el placer de levantarte de la cama y… no tener que buscar como un desesperad@ las gafas, lentillas o tu perro lazarillo…

Sueño con ese momento: poder levantarme e ir al baño sin tropezar, sin depender de nada ni de nadie… que placentero tiene que ser!! Para que me llegue ese momento a mí tiene que pasar tiempo mucho tiempo… Mi miopía roza límites nunca vistos, los riesgos de un láser en mis “ojazos” son demasiado altos y los médicos no se pringan… Yo tampoco me pringo! Paso de tener que terminar vendiendo cupones, con todo mi respeto para ellos, así que… seguiré con mi rutina de: gafas para desayunar, lentillas para vivir, conjuntivitis para jo…

Aún así, Antonio, me alegro mucho por ti. Si la envidia sana existe, eso es lo que siento yo. Disfruta de esos colores, de esas nuevas formas y… no te olvides de contármelo… con unas tostas por medio… Que bien te tiene que sonar ahora eso de “Nos vemos!!”

Lo dicho… NOS VEMOS…. EN LAS BRUJAS!!! ;)