The photo and the text can be changed by modifying the about.php file.Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipisicing elit, sed do eiusmod tempor incididunt ut labore et dolore magna aliqua. Ut enim ad minim veniam, quis nostrud exercitation ullamco laboris nisi ut aliquip ex ea commodo consequat. Duis aute irure dolor in reprehenderit in voluptate velit esse cillum dolore eu fugiat nulla pariatur. Excepteur sint occaecat cupidatat non proident, sunt in culpa qui officia deserunt mollit anim id est laborum.Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipisicing elit, sed do eiusmod tempor incididunt ut labore et dolore magna aliqua. Ut enim ad minim veniam, quis nostrud exercitation ullamco laboris nisi ut aliquip ex ea commodo consequat.

Archive for the ‘De Blogs’ Category

Sep
16

Posted by deka

Se avecinan cambios…

¡ Lo presiento!

:)

May
21

13 días después…

Posted by deka

Estás pagando las consecuencias de mi concentración, lo veía venir pero pensé que no pasaría… finalmente llegó.

Hace trece días escribí un “Se acabó” y no me refería, ni mucho menos, al blog. Esto no se acaba, sólo se para. He tenido que parar por mi salud, por la de mis ojos, por mi descanso personal (y eso que para mí pasar por aquí es un descanso). Hoy si me apetecía descansar aquí. Lo normal es que en mi rato de descanso me asome a la terraza y busque esos huecos entre los edificios por los que puedo ver el mar o la montaña. Es una de las cosas que me gusta de mi casa: son pequeñas vistas, pero lo son.

Una cosa que no me gusta de mi casa es que me paso el día encerrada en el cuarto (y eso que yo estoy muy bien en mi cuarto). Sííííí, ya lo sé… que sólo queda un mes, que ya mismo acaba la tortura, que bla, bla, bla… pero es que ahora mismo no es mi cuarto; es mi cárcel.

Mire para donde mire tengo apuntes, resúmenes, esquemas, carpetas, tochos, libros… y claro, eso agobia. Ojalá tuviera un cuarto sólo para estudiar. Antes, mi cuarto era mi refugio, mi consuelo, mi lugar… ahora ya no lo es, así que cuando descanso pues me voy al salón, a la terraza, a la cocina, al baño. Claro, es que mi casa es chica y… no hay mucho más. He llegado a estudiar en el cuarto de mis padres porque le estoy cogiendo manía al mío… En fin, que se le va a hacer.

No venía yo a hablar de esto pero… me ha salido y hoy, paso de borrar!

Total, que a pesar del vacío, de los días en blanco, del no actualizar, este blog sigue vivo, aunque un poco dormido. Que no actualizo no porque no tenga nada que decir, que tengo mucho, sino porque ponerme aquí significa estar en mi cuarto y… eso sólo va a ser cuando tenga que estudiar.

Y nada, que con seguridad volveré antes de un mes, que hoy ha comenzado la recta final, que en un mes habrá terminado este calvario y en dos tendré los resultados. Ay, que miedo!

Y el cumple de mi blog ha pasado sin pena ni gloria…. jo… cuántas cosas me estoy perdiendo!! Y que rabia me da eso… pero de eso… ya hablaré otro día.

Nos vemos/leemos!!

Y me viene a la cabeza este poema…

Que por mayo era, por mayo,
cuando hace la calor,
cuando los trigos encañan
y están los campos en flor,
cuando canta la calandria
y responde el ruiseñor,
cuando los enamorados
van a servir al amor;
sino yo, triste, cuitado,
que vivo en esta prisión;
que ni sé cuándo es de día
ni cuándo las noches son,
sino por una avecilla
que me cantaba el albor.
Matómela un ballestero;
déle Dios mal galardón.

Romance del prisionero

Abr
10

Fiebre…

Posted by deka

De repente… sonó en mi ipod y… en mi cabeza se quedó…

free music

“Never know how much I love you
Never know how much I care
When you put your arms around me
I get a fever that’s so hard to bear
You give me fever
When you kiss me
Fever when you hold me tight
Fever
In the morning
Fever all through the night
Sun lights up the daytime
Moon lights up the night
I light up when you call my name
And you know I’m gonna treat you right

You give me fever
When you kiss me
Fever when you hold me tight
Fever
In the morning
Fever all through the night

Everybody’s got the fever
That is something you all know
Fever isn’t such a new thing
Fever started long ago

Romeo loved Juliet
Juliet she felt the same
When he put his arms around her,
He said Julie, baby, you’re my flame.
Thou givest fever
When we kisseth
Fever with thy flaming youth
Fever, I’m a fire
Fever, yay, I burn forsooth

Captain Smith and Pocahontas
Had a very mad affair
When her daddy tried to kill him,
She said daddy, no, don’t you dare
He gives me fever,
With his kisses, fever when he holds me tight
Fever I’m his Mrs.
Daddy, won’ t you treat him right

Now you’ve listened to my story,
Here’s the point that I have made
Chicks were born to give you fever
Be it farenheit or centigrade
They give you fever
When you kiss them
Fever if you live, you learn
Fever, till you sizzle
What a lovely way to burn
What a lovely way to burn
What a lovely way to burn
What a lovely way to burn.
What a lovely way to burn.”

Dic
27

¿Qué te propones?

Posted by deka

hacer-blog.jpg

Después de la comilona del 24, la resaca del 25 y todo lo demás… llega el momento de acercarse al año nuevo y sus “propósitos”. Debido a esos propósitos y a que varios de los cuatro gatos que visitan este blog (y que aún no se han animado a hacerse uno) me han preguntado como hacer uno y tal, que si les gustaría, que si está guay… pues… yo me propongo darles el empujoncito y pié para que se animen y se lo marquen como propósito de año nuevo. Total, lo de las dietas, ahorrar, ser mejor persona y tal está tan visto que nadie lo cumple… ¿por qué no este año ser un poco original?

Bueno pues lo primero que debéis hacer es buscar una página que os dé un servicio de blog gratuito como worpress, blogger o simplemente poner en San Google “blog gratis” y elegir la que más coraje os dé. Todo esto si lo quieres hacer gratis.

Si lo quieres hacer pagando como, por ejemplo yo, que quería tener mi propio dominio, es decir, mi propia dirección que fuera tan sencilla como lo es, terminando en .es, o .com, o .net… pues sólo tienes que acudir a una página donde se puedan registrar y pagar la cuota anual como por ejemplo godaddy (recomendada por mi gurú informático) o bien aprovechar la “oferta” del gobierno de un dominio gratis, si eres menor de 30 años y tal… A esto hay que añadir el alojamiento web o “hosting“, que es donde se aloja todo; como diría mi gurú informático “la dirección de tu casa”.

Si lo que te va más es la fotografía pues, entonces, es un fotolog lo que te hace falta. Para ello, solo tienes que registrarte en fotolog y empezar a compartir tus fotos con el mundo, o bien flickr que también te da la posibilidad de mostrar el fotógrafo que llevas dentro.

Una vez tengas tu blog/fotolog, tened clara cúal es la idea que quieres transmitir: si quieres que sea personal, de curiosidades, de noticias, de alguna de tus aficiones… La elección está en tus manos! Luego no lo descuides, trata de actualizarlo, de no olvidarlo, de dedicarle tiempo, de no cogerlo con muchas ganas y luego abandonarlo… todas esas cosas que nos suelen pasar con las novedades, o por lo menos a mí.

Cuando ya hayas empezado, arrancado y decidido todo, lo mejor es darle publicidad para que las visitas y la gente te vaya conociendo. Trucos hay millones. Otra vez San Google os puede ayudar en esto si buscas frases como “publicitar el blog”, “aumentar visitas blog”, etc.

En realidad este “tutorial” lo hace una inexperta en el tema, por eso no me quiero meter mucho más allá, pero si quiero animaros a que lo hagáis puesto que da muchas satisfacciones, desahoga un montón y puede ser una especie de terapia, incluso. Desde mi punto de vista y con toda sinceridad, yo pensé que esto me iba a durar nada de nada y… parece que estoy aguantando y… lo mejor… es que cada día me gusta más.

¿Quién se anima?

Dic
08

96, 97, 98…

Posted by deka

99visitas1.gif

Sí, señoras y señores… Ha llegado el día!! He batido mi propio récord, que no era muy alto pero… para una que está empezando, estas cosas significan mucho. Hoy, como podéis ver en la foto, he llegado a las 99 visitas!! :D

Así que sólo quería… para no variar… dar las GRACIAS a todos aquellos que perdéis el tiempo aquí, que os acordáis en visitarme, en comentarme, en cotillearme… A todos lo que dedican un ratín de sus vidas en mí. Gracias!!

Me siento un poco artista en la recogida de un premio pero, es cierto, que si esto no hubiera ido a mejor yo me habría rendido, que gracias a que cada día veo algo nuevo en mi blog, cada día tengo una cosa que contar o una idea que añadir, sigo aquí. Empezó siendo algo para mí, por probar y se ha convertido en algo para los demás, ahora me preocupo mucho más de él, le dedico más tiempo, pienso lo que voy a decir… No quiero defraudar!!

Nunca pensé que esto me daría tantas satisfacciones y, lo cierto, es que lo hace!!
Que no decaiga!!

De nuevo, GRACIAS!!

*NOTA*

Ahora somos más de cuatro gatos, eh??? Voy a tener que comprar más latas de atún!! ;)